Albanie-Kosovo-Macedonië: Vlora --> Saranda

Ontdekking van Zuid Albanië.

Deze 7de dag van de rondrit zal ons helemaal naar het zuiden van Albanië brengen. De routine zit er goed in, evenals de discipline. We kunnen voor het geplande vertrek om 09.00 uur starten met het eerste punt op het programma.

Hotel te Vlora.

Stadsbezoek Vlora

Vlora is de 2de handelshaven van Albanië. In deze stad werd in 1912 de onafhankelijkheid van Albanië uitgeroepen. Het centrum van Vlora wordt beheerst door het reusachtige Onafhankelijkheidsmonument dat 60 jaar later, in 1972, werd onthuld. De onafhankelijkheid werd op 28 november 1912 uitgeroepen.

Het nationale onafhankelijkheidsmonument.

Vlag van Albanië.

De vlag van Albanië toont een tweekoppige adelaar op een rood veld. Rood, de kleur van het bloed.Tweekoppige adelaar: de ene kop kijkt naar Rome, de andere naar Constantinopel. Dus kijkt de adelaar naar west en naar oost.

Ismael Qemali heeft zijn graf vlakbij het grote plein. Deze gast was was de formateur van de eerste nationale regering die tot begin 1914 regeerde.

Bij het graf van Ismael Qemali.

De Muradi moskee was gesloten door een gebedsdienst en we mochten er niet in. We zijn niet zo godsdienstig, dat we even een korte uitleg buiten wel konden appreciëren.

Moskee te Vlora.

Na een goede 50 minuten hadden we van het centrum de belangrijkste attracties wel gezien.

Baai van Vlora.

Bij het verlaten van Vlora is er veel nieuwbouw te bemerken, vooral infrastructuur voor hotels, bars en restaurants. Langs de kust is er veel nieuwe bedrijvigheid op gebied van toeristische infrastructuur. Het uitzicht op de baai en de Adriatische zee geeft veel troeven voor de ontwikkeling van het toerisme.

Llogara nationaal park.

Een onbetwist toeristisch hoogtepunt is de route door het Llogara nationaal park. Deze baan, met tientallen haarspeldbochten gaat tot een hoogte van 1019 meter boven zeeniveau. Men heeft er een schitterend uitzicht over de woeste kuststrook, ruige baaien met zandstranden, hoge passen en fantastische uitzichten over de zee.

Schitterend decor langs de kustweg.

Ionische zee.

Via deze route komen we ook aan de Ionische zee. Deze weg met weinig verkeer heeft een enorme ontwikkeling op het zuiden van Albanië. We rijden over een afstand van 70 km tot aan Himara. De weg naar het stadje leidt over hoge bergpassen door een rotsachtig gebied. De afdaling naar de stad is de moeite waard.

Himara.

Dit plaatsje ligt aan zee. De bevolking is grotendeels etnisch-Grieks. Dit bleek in het restaurantje waar we ons middageten namen. Uitsluitend Griekse kanalen op TV. We konden ons reeds voorbereiden op de komende winter.

Himara dijk.

Regelmatig viel de elektriciteit voor korte tijd uit maar kwam snel terug. Het drukke seizoen is voorbij. Het voordeel ervan is dat er plaats genoeg is en dat niet ver moet zoeken naar vrije tafeltjes. Om 14.30 uur was alles gegeten en betaald en konden we naar de volgende bestemming.

Albanese Riviera

Van Himara verder zuidwaarts spreekt men van de Albanese Riviera. Deze weg leidt langs hoge passen en biedt fantastische uitzichten over de zee. Hier is het de Ionische zee die tot Griekenland reikt. Geen 50 meter rechtdoor en met veel draaien keren en vele haarspeldbochten. Alhoewel het een schitterend decor vormt, is er praktisch geen verkeer. Men kan er genieten van een uitzonderlijk uitzicht zonder gehinderd te worden door het verkeer. Hier heeft Albanië een parel van een kustweg die door het gebergte loopt.

Albanese Riviera.

Saranda.

Om 16.00 uur en na 122 km bereiken we het uiteindelijk doel van deze dag, Saranda in het zuiden van Albanië.

Deze havenplaats is de stad met een enorme toeristisch potentieel. Het Griekse eiland Corfu is slechts door een enge zeestraat gescheiden van Albanië.